Toezichtzaken
Depositogarantiestelsel
Per 1 januari 2007 is de Wet op het financieel toezicht (Wft) van kracht geworden. Onderdeel hiervan is het depositogarantiestelsel, de opvolger van de Collectieve Garantieregeling.
- Depositogarantiestelsel: hoe zit het nu eigenlijk?
- Klik hier voor informatie van De Nederlandsche Bank over het Depositogarantiestelsel.
- Kik hier voor de DNB Infodesk brochure. Op bladzijde 15 vindt u informatie over het depositogarantiestelsel.
MiFID
De MiFID vervangt de Investment Services Directive (ISD) uit 1993, waarmee de EU een Europees paspoort voor beleggingsondernemingen introduceerde naar het voorbeeld van de Tweede Bankenrichtlijn (home country control). Sinds begin negentiger jaren hebben zich stormachtige ontwikkelingen op de financiële markten voorgedaan. De MiFID speelt daar op in. Zij is veel gedetailleerder dan de ISD en heeft een beduidend ruimer bereik.Naast regels voor beleggingsondernemingen bevat zij ook regels voor effectenbeurzen. Op het laatste gebied is sprake van een fundamentele liberalisatie van de markt. De ISD voorzag in minimumharmonisatie, ofwel een gelijkschakeling van nationale regels die minimaal nodig was om de interne markt voor beleggingsdiensten onder vergelijkbare concurrentievoorwaarden te laten functioneren. De MiFID is ambitieuzer en gaat uit van totale harmonisatie. In beginsel betekentdit dat overal in Europa dezelfde regels gaan gelden, niet meer en niet minder. Nationale regels die met de MiFID strijden moeten worden geschrapt. De MiFID bevat overigens ook regels die de lidstaten zelf verder mogen invullen. Feitelijk is dat in strijd met het uitgangspunt, maar soms zijn in Europa politieke compromissen nodig.
De MiFID-regels bestaan uit een kaderrichtlijn, een uitvoeringsrichtlijn en een uitvoeringsverordening. Deze omvatten:
- de wijze waarop beleggingsondernemingen georganiseerd moeten zijn en bestuurd moeten worden
- de wijze waarop beleggingsondernemingen hun bedrijf moeten uitoefenen (ken-uw-cliënt regels, cliëntklassificatie, inhoud van publicitaire mededelingen, uitvoering van orders op de voor de cliënt voordeligste voorwaarden etc.)
- gereglementeerde markten en multilaterale handelsfaciliteiten (Multilateral Trading Facilities – MTF)
- markttransparantie en -integriteit
- grensoverschrijdende dienstverlening, bijkantoren en Europees paspoort.
Enkele in het oog springende punten in de richtlijn zijn:
- beleggingsadvies wordt een vergunningplichtige activiteit
- de werkingssfeer van de Europese regels voor beleggingsdiensten wordt uitgebreid tot o.m. grondstoffenderivaten
- de concentratieregel wordt afgeschaft, waardoor lidstaten beleggingsondernemingen niet langer kunnen verplichten om hun orders via de nationale effectenbeurs te leiden
- nieuwe regels voor grensoverschrijdende dienstverlening. Bij grensoverschrijdende dienstverlening zijn uitsluitend de regels van het thuisland van toepassing op de beleggingsonderneming. Indien de dienstverlening in een andere lidstaat plaatsvindt via een bijkantoor zijn de regels van het gastland op dat bijkantoor van toepassing
- invoering van een fijnmazig systeem van clientclassificatie met de mogelijkheid om van klasse te veranderen
- gedetailleerde ken-uw-cliënt regels met o.m. de verplichting tot het opstellen van clientprofielen. Bij execution only transacties in zogenaamde niet-complexe producten geldt de laatste verplichting niet indien de dienst wordt verricht op initiatief van de cliënt
- introductie van transparantieverplichtingen vóór de handel (voor systematisch internaliserende beleggingsondernemingen en MTF’s)
De AFM heeft de brochure 'MiFID-handleiding vergunningen en meldingen' uitgegeven. De brochure beoogt marktpartijen te informeren over de praktische gevolgen van de MiFID voor vergunningen en Europese paspoorten.
Administratieve lasten
De bancaire sector is de laatste jaren geconfronteerd met een enorme hoeveelheid wet- en regelgeving. Een groot deel daarvan is buiten Nederland geïnitieerd. Voor wetgeving met zijn oorsprong in Nederland heerst het gevoel, dat meer dan nu gebeurt de afweging moet worden gemaakt of wetgeving noodzakelijk is en of er werkbare alternatieven zijn. Voorts lijken de goede en gewaardeerde voornemens voor administratieve lastenverlichting –nog- niet de vruchten af te werpen die eenieder ervan verwacht. De wet- en regelgeving en de administratieve- en nalevingslasten lijken een grens te hebben bereikt. Lees verder
Bazel II
Het Europees Parlement heeft 28 september jl. de zogenoemde Capital Requirements Directive (CRD) goedgekeurd en heeft daarmee ingestemd met het voorstel tot aanpassing van de gecodificeerde Bankrichtlijn (2000/12/EG) en de richtlijn Kapitaaltoereikendheid (93/6/EEG). De CRD is de vertaling van het Bazel II-raamwerk (dat geen wettelijke status heeft) naar Europese wetgeving. Tot het laatste moment is het spannend geweest of het Parlement het voorstel voor de CRD in Eerste Lezing zou goedkeuren. Via de CRD zal Bazel II conform de planning per 1 januari 2007 worden geïmplementeerd in de Nederlandse wet - en regelgeving en in de toezichtpraktijk. Met het oog op de implementatie van de CRD op zeer korte termijn ligt de nadruk van het Bazel II-Symposium 2005 op het informeren en voorlichten.
Het Bazel II-raamwerk vervangt het huidige akkoord uit 1988 (Bazel I). Bazel II is flexibeler en streeft naar risicogevoeliger kapitaalseisen. Ook ligt er meer nadruk op de interne methoden ter beheersing van de risico’s van banken. Zo is op het gebied van kredietrisico het systeem van risicogewichten nader verfijnd en wordt het toegestaan om op basis van door erkende rating agencies afgegeven ratings kapitaalsbeslag te berekenen. Daarnaast mogen banken, mits zij aan een aantal eisen voldoen, hun interne ratingmodellen gebruiken voor de bepaling van de hoeveelheid kapitaal die zij moeten aanhouden. Bovendien komen er naast kapitaalseisen voor het kredietrisico en het marktrisico ook kapitaalseisen voor operationeel risico. Andere elementen van Bazel II zijn de expliciete beoordeling van de kapitaalbuffer door de instelling zelf op basis van hun eigen risicoanalyses, die vervolgens wordt beoordeeld door de toezichthouder, en het groter gebruik van disclosure door middel van publicatievereisten.